کوند — قدیمی‌ترین محله ایروان

کوند قدیمی‌ترین محله ایروان، پایتخت ارمنستان است. اینجا مثل آن «شهر قدیمی» با خانه‌های مجلل، میدان‌های تجاری، کافه‌ها و مغازه‌های کوچکی نیست که در بسیاری از شهرهای اروپایی دیده‌ایم. بیشتر برعکس، اگر آدم‌های امروزی‌لباس و ارتباطات مدرن نبودند، می‌شد فکر کرد زمان خیلی وقت پیش اینجا ایستاده است. خانه‌های فرسوده، رنگ‌ورو‌رفته و به‌هم‌ریخته که جاهایی هم به‌طور ناشیانه به آن‌ها اضافه و تعمیر شده، بیشتر جای فراموش‌شده و متروکه‌ای را به یاد می‌آورند. اما شگفت‌انگیز است که اینجا مردم زندگی می‌کنند، آن هم مردمی بسیار خوش‌برخورد و مهمان‌نواز. ساختمان‌های کوند از مواد ارزان و در دسترس ساخته شده‌اند. ماجرا این است که روزگاری برای ثبت اقامت، شهروند باید نشان می‌داد خانه‌ای دارد که در آن زندگی می‌کند. مدت‌ها کوند یکی از سه محلهٔ شهر بود، در دورانی که ارمنستان شرقی بخشی از امپراتوری ایران بود، و به همین دلیل در کوند می‌توانید بقایای مسجدهای ایرانی را ببینید. شگفت‌انگیزترین چیز اینجا مسجد تپه‌باشی است که در سال 1687 ساخته شد. در سال 1915 چند خانوادهٔ ارمنی که از نسل‌کشی گریخته بودند در اینجا ساکن شدند. در سال 1988 گنبد بر اثر زلزله فروریخت، اما در ساختمان نیمه‌ویران هنوز مردم زندگی می‌کنند. از مسجد تا امروز فقط برخی دیوارهای 1,5 متری و بخش‌هایی از سقف مانده است؛ اینجا همچنین می‌توانید تزئینات زیبای ایرانی را ببینید. قدیمی‌ترین ساختمان باقی‌ماندهٔ محلهٔ کوند کلیسای سورب هوانس مکرتیچ است که در سال 670 میلادی ساخته شد. دربارهٔ این محله فیلم مستندی به نام «کوند» ساختهٔ هاروتیون خاچاتریان ساخته شده است. در یکی از خیابان‌های رنگین کوند کافهٔ کوچکی دقیقاً در خانهٔ یکی از اهالی قرار دارد. اینجا می‌توانید آب‌میوهٔ تازه‌گرفته، قهوه، شراب، چای بنوشید و چیزی هم بخورید.