تجربه‌های واقعی سفر، مستقیم در سایت و بدون ابزارهای شخص ثالث.
Зоя
۵ شهریور ۱۴۰۰
نقد قبلی من به دلیل باگ VK حذف شد. تکرار می‌کنم) تور 2 هفته‌ای اختصاصی ما (برای 2 نفر) در ارمنستان به پایان رسید. سفر فراتر از همه انتظارات بود! این سفری با خودروهای راحت بود، پر از منظره‌های باورنکردنی کوهستانی، صومعه‌ها و کلیساهای باستانی که در مکان‌های دیدنی قرار داشتند. همه چیز ارزان، خوشمزه، با سازمان‌دهی دقیق، با راهنمایان دلگرم‌کننده و بدون تبلیغات مزاحم بود. ما هم از جاذبه‌های معروف گردشگری بازدید کردیم و هم از مکان‌های دورافتاده‌ای که حتی راهنما هم با آن‌ها آشنا نبود. برنامه سفر بسیار خوب تنظیم شده بود. 2 روز اول و 2 روز آخر - ایروان و حومه. و بین آن‌ها یک سفر آرام 10 روزه شامل یک روز استراحت در سوان. دقیقاً چنین سفر طولانی‌مدتی را به کسانی توصیه می‌کنم که می‌خواهند از زیبایی گوشه‌های دورافتاده ارمنستان لذت ببرند. تساغکادزور، دیلیجان و منطقه لوری (اودزون) دیدنی‌ترین و به‌یادماندنی‌ترین به نظر رسیدند. برای منطقه آخر بهتر است کمتر از 3 روز اختصاص ندهید، اما ارزشش را دارد! برخی نقاط کلیدی مسیر: نوراوانک، تاتِو، جِرموک، سوان، دیلیجان و آگارتسین، ایجوان، صومعه‌های آختالا، آخپات، ساناهین، ماکاراوانک، دره رود دبد، اودزون، صومعه صخره‌ای اورومایر، پارک درختی استپاناوان و خنِوانک، تنگه کاساخ، صومعه‌های ساغموساوانک و تِگِر. ما شراب عالی و پنیر اصیل تهیه کردیم. به طور کلی، آشپزی ملی بسیار خوشمزه است. اما باید اعتراف کنم که به نظر من کمی شورتر از آنچه در کشور ما مرسوم است بود. کمی درباره برگزارکنندگان. همان اول بگویم که کمی ترسناک بود به افراد ناآشنا تکیه کنیم. اما در نهایت تقریباً با تمام تیم آشنا شدیم. گرمی، پذیرایی صمیمانه، توجه و مهمان‌نوازی بارها جمله «شما برای ما توریست نیستید، مهمان هستید» را تأیید کرد. آرام، به عنوان هماهنگ‌کننده اصلی، همه چیز را عالی طراحی و سازمان‌دهی کرد، ما همیشه در مکان درست در زمان درست بودیم و در هتل‌های راحت و دنج اقامت کردیم. کوستیا چیزهای زیادی درباره معبد گارنی و صومعه گِگارد تعریف کرد. می‌خواهم از تیگران برای کمک سریع و پشتیبانی در یک موقعیت دشوار غیرمنتظره تشکر کنم. با آویک نیمه اول سفر را گذراندیم و روشن‌ترین برداشت‌های اولیه را از ارمنستانِ غنی از نظر معنوی و طبیعی به دست آوردیم. ما انتظار چنین برداشت‌های قوی‌ای را نداشتیم، صادقانه). به لطف داستان‌های جالب، شوخ‌طبعی و انتخاب عالی موسیقی او، سفرهای طولانی به راحتی و با آسایش سپری می‌شد. و البته، ممنون برای خوشمزه‌ترین خاشلاما در مسیر از تاتِو). و بعد با سورن آشنا شدیم. ابتدا با احتیاط، و سپس هر چه نزدیک‌تر و نزدیک‌تر، زبان مشترک و علایق مشترک پیدا کردیم. در روز -…
تور ۹ روزهٔ ما به ارمنستان، پر از هیجان و کشش، به پایان رسید. اگر بگوییم این سفر سراسر لذت بود، هیچ نگفته‌ایم. تأثیرها و احساس‌ها از حد گذشته‌اند. و همهٔ این‌ها به لطف آرام، آویک، نلی، تیگران و تمام خانواده‌شان بود. همه‌چیز، از رزرو تور تا همراهی، در بالاترین سطح بود: سرعت پاسخ به درخواست‌ها، شرایط انعطاف‌پذیر پرداخت، توجه و برخورد استثنایی با مهمان‌ها (زبانم نمی‌چرخد که بگویم «گردشگر»)، به خواسته‌ها و آرزوهایشان، اقامت و شرایط جابه‌جایی بسیار راحت، و مهمان‌نوازی و صمیمیت باورنکردنی صاحبان خانهٔ مهمان — تا پایان سفر احساس می‌کردیم عضوی از خانواده هستیم 😊. در تمام طول سفر پیوسته پشتیبانی و توجه کل تیم را حس می‌کردیم — آرام، آویک، نلی، تیگران. ما در خانهٔ مهمان اقامت کردیم. خانه‌ای بسیار دنج و راحت با راهی به باغی دل‌انگیز که یک جفت لاک‌پشت در آن زندگی می‌کنند. بازگشت به آنجا پس از روزی پر از تأثیر، لذتی ویژه داشت. و نشستن با آویک و نلی پای فنجانی قهوهٔ خوش‌عطر، صمیمیت و جذابیتی خاص می‌افزود. چیز دیگری که در سفرمان بسیار دل‌نشین بود، امکان لذت بردن از هر مکان بازدیدشده بدون شتاب و هیاهو، حس کردن و درک فضای آن، تماشای شکوه طبیعت و چشم‌اندازهای پرشکوه، حس کردن انرژی شگفت‌انگیز معبدها و صومعه‌های کهن، و نفس کشیدن در هوای کوهستان بود. اینجا می‌خواهم جدا از آویک تشکر کنم که در سفر همراهمان بود، برای صبر بسیارش (من دوستدار ماندن و غرق شدن در جایی هستم، در حال لذت بردن از طبیعت، موسیقی یا معماری)، مثبت‌اندیشی و حس شوخ‌طبعی فوق‌العاده‌اش، خنده و «هم‌سرایی» ما در راه، عکس‌های کاملاً آبرومند و بسیار خنده‌دار، داستان‌های جالب دربارهٔ ارمنستان، توصیه‌ها و راهنمایی‌های سودمند دربارهٔ اینکه چه چیزی و کجا به‌عنوان سوغات و خوراکی‌های محلی بخریم، و کجا می‌توان با بودجهٔ معقول از آشپزی ارمنی لذت برد. ارمنستان کشوری بسیار خوش‌طعم و زیباست. با وجود خاک کوچکش، از فراخی آن نفس در سینه حبس می‌شود. ارمنستان کوهستانی مرا کاملاً مسحور کرد. ایستادن بر لبهٔ دره، معنای واژهٔ «آزادی» را تمام‌وقت درک می‌کنی! همچنین در ارمنستان، بیش از هر جای دیگری، درهم‌آمیختگی تاریخ و فرهنگ کهن با امروز حس می‌شود. این در هوا معلق است. وقتی به خاچکارهای کهن دست می‌زنی، که چند سده را از سر گذرانده‌اند و شادی، پیروزی، رنج و اندوه مردم ارمنستان را دیده‌اند، از طوفان احساس‌ها و هیجان‌ها درونت می‌شکافد. و چه مردمی در ارمنستان! شاداب، مهمان‌نواز، خوش‌برخورد، همیشه…
می‌خواهم از همهٔ تیم شما برای همهٔ آرزوهایی که در ارمنستان برآورده شد سپاسگزاری کنم ❤️💓❤️ و از هر یک از شما تشکر کنم! ارمنستان سرزمین طبیعت شگفت‌انگیز، ایمان پاک، آب سرد، چشم‌اندازهای هیجان‌انگیز و صخره‌های نفس‌گیر، و مهم‌تر از همه، آدم‌های بی‌همتاست! همهٔ این‌ها یک‌باره مال من شد و دستم را گرفت و در تمام مسیرمان همراهی‌ام کرد! سپاس ویژه از بچه‌ها که به درخواست کاملاً ناگهانی من، که کمی بیش از یک روز پیش از پرواز و شاید بی‌اندیشه فرستاده شد، خیلی سریع پاسخ دادند 🙈 همین از همان اول حرفه‌ای بودن و عشق‌شان به کارشان را نشان داد! در فرودگاه به پیشوازم آمدند و در تمام مسیر دوست و مهمان مهربان بودم))) سفرم برای آخر هفته برنامه‌ریزی شده بود، اما جاهای باشکوهی را در بر گرفت: خور ویراپ، آرنی، نوراوانک، تاتِو و غیره. درخواست من دقیقاً همین بود، اما خیلی بیشتر از آنچه تصور می‌کردم دیدم! به همین دلیل سفرم تأثیرگذارترین سفرم شد! دقایق بسیاری از هم‌آوایی با خودم در جاهایی با انرژی باورنکردنی، غلبه بر برخی ترس‌ها (مثلاً ترس از بلندی) — باید بگویم راهنمای من تیگران همیشه با درک و توجه به همهٔ لحظاتی که این را می‌طلبید رفتار کرد، از زمانی که خودم با خودم و افکارم در کلیساها تنها بودم تا رانندگی با حال‌وهوا با موسیقی محبوبم با صدای بلند 🤩 و همچنین برای هدیه‌هایی که در راه داده شد، عالی بودند! با هر دقیقه این سرزمین باشکوه ارمنستان بیشتر مرا مجذوب خود می‌کرد، با توجه به اینکه اولین بارم در ارمنستان نبود، و همهٔ این‌ها فقط به این دلیل بود که بچه‌ها کارشان را خیلی دوست دارند! به همهٔ مهمانان آینده، به‌ویژه خانم‌ها، می‌خواهم شخصاً تأیید کنم که سفر در ارمنستان دلپذیر و امن است، برخلاف برخی پیش‌داوری‌ها 😉😆 به ارمنستان ما بیایید و همراه بچه‌ها سفر کنید!
چند ماه پیش کاملاً تصادفی به پستی از این گروه با عکس‌های جالب برخوردم، فقط برای تماشا رفتم، برای خودم یادداشت کردم که ارمنستان کشوری بی‌نهایت زیباست و همین‌جا تمامش کردم. آن زمان نه مرخصی‌ای در کار بود و نه اصلاً مرخصی در ارمنستان حتی در برنامه‌ها. تقریباً همهٔ دانسته‌های من دربارهٔ ارمنستان هم به چیزهایی محدود می‌شد که در کتاب‌های نارینه آبگاریان خوانده بودم. مرخصی مثل همیشه غیرمنتظره از راه رسید، باید فوری تصمیم می‌گرفتم، چیزی جالب می‌خواستم، بدون جمعیت گردشگر، با منظره‌های زیبا و غذای خوشمزه. ارمنستان دقیقاً با همهٔ خواسته‌هایم جور بود و خوشبختانه برای تاریخ‌هایی که می‌خواستم توری ترتیب داده می‌شد. دقیق‌تر بگویم، آرام تلاش کرد تا تور ترتیب داده شود)). پس اول از همه از او ممنونم، و همچنین از آویک، نلی و تیگران که همه‌کاری کردند تا اقامت ما در این کشور راحت، جالب، پر از رویداد و خاطره‌های فراموش‌نشدنی باشد. و اگر به نقد خود تور برسیم، قالب «سفر» خیلی راحت است، همیشه این امکان هست که جایی توقف کنی، جایی بیشتر بمانی یا به جایی بروی که در برنامه نبوده اما بسیار جذاب است. مثلاً برای من جالب بود که در خانهٔ یک مادربزرگ در روستایی غیرگردشگری در ۳۰۰ کیلومتری ایروان باشم، فقط ببینم چطور زندگی می‌کند، خانه چطور چیده شده و در راه هم یک بسته توت خشک خوشمزه بگیرم)). یا ببینم چطور «بهترین لواش ارمنستان» (نقل قول) را در مغازه‌ای کوچک و بی‌جلوه در کوچه‌ای در اچمیادزین درست می‌کنند. در کل، همه‌چیزهایی که از کنار گردشگر معمولی می‌گذرد. دربارهٔ برنامهٔ گشت‌ها، جدا کردن یک چیز خیلی سخت است: منظرهٔ آرارات از خور ویراپ، نوراوانک، جرموک... تمام راه به سمت صومعهٔ تاتو با چشم‌های بازِ کامل می‌روی و می‌خواهی همه‌چیز را در خودت بگیری. شب‌ماندن در هتلی از بشکه‌ها و خانه‌های چوبی، طلوع آفتاب در لبهٔ دره، شهر غاری خندزورسک که با ابعادش شگفت‌زده‌ات می‌کند، تمشک کوهی و آلوهای وحشی... کوه‌های سبز دیلیجان انگار از کشوری دیگر آمده‌اند، همین‌طور معبد کهن گارنی و ویرانه‌های زوارتنوتس، و دریاچهٔ سوان از خلوتی‌اش لذت می‌دهد (خارج از فصل). جدا باید از ایروان گفت. باید در آن قدم زد، ترجیحاً نزدیک غروب که گرما کم می‌شود، میدان‌ها را دید، کاسکاد، موزهٔ نسل‌کشی ارمنیان (جایی نمادین برای هر ارمنی)، با مترو سوار شد، نمایش فواره‌های آوازخوان را دید، از همهٔ آبخوری‌ها آب خورد)). و در ارمنستان باید خورد، زیاد خورد)). خاچاپوری آجاری در تاشیر-پیتزا خیلی بهتر از خود آجاریا درست می‌شود…
